élük

Hungarian

Etymology

él (“edge”) +‎ -ük (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈeːlyk]
  • Hyphenation: élük

Noun

élük

  1. third-person plural single-possession possessive of él

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative élük —
accusative élüket —
dative élüknek —
instrumental élükkel —
causal-final élükért —
translative élükké —
terminative élükig —
essive-formal élükként —
essive-modal élükül —
inessive élükben —
superessive élükön —
adessive élüknél —
illative élükbe —
sublative élükre —
allative élükhöz —
elative élükből —
delative élükről —
ablative élüktől —
non-attributive
possessive - singular
élüké —
non-attributive
possessive - plural
élükéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.