αβάρετος

Greek

Etymology

From α- (a-, “un-”) +‎ βαρετός (varetós, “defatigable, boring”).

Adjective

αβάρετος • (aváretos) m (feminine αβάρετη, neuter αβάρετο)

  1. indefatigable, tireless, untiring, unwearying
    Synonym: ακούραστος (akoúrastos)
  2. unharmed

Declension
Declension of αβάρετος
number 
case \ gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative αβάρετος • αβάρετη • αβάρετο • αβάρετοι • αβάρετες • αβάρετα •
genitive αβάρετου • αβάρετης • αβάρετου • αβάρετων • αβάρετων • αβάρετων •
accusative αβάρετο • αβάρετη • αβάρετο • αβάρετους • αβάρετες • αβάρετα •
vocative αβάρετε • αβάρετη • αβάρετο • αβάρετοι • αβάρετες • αβάρετα •
derivations Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο αβάρετος, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αβάρετος, etc.)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.