εαρινός
See also: ἐαρινός
Greek
Etymology
From Ancient Greek ἐαρινός (earinós).
Adjective
εαρινός • (earinós) m (feminine εαρινή, neuter εαρινό)
- spring
- equinoctial (of spring equinox)
- εαρινή ισημερία ― eariní isimería ― spring equinox
- Lent, Lenten
Declension
Declension of εαρινός
| number case \ gender |
singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | εαρινός • | εαρινή • | εαρινό • | εαρινοί • | εαρινές • | εαρινά • |
| genitive | εαρινού • | εαρινής • | εαρινού • | εαρινών • | εαρινών • | εαρινών • |
| accusative | εαρινό • | εαρινή • | εαρινό • | εαρινούς • | εαρινές • | εαρινά • |
| vocative | εαρινέ • | εαρινή • | εαρινό • | εαρινοί • | εαρινές • | εαρινά • |
Synonyms
- ανοιξιάτικος (anoixiátikos, “spring”)
Related terms
- εαρινή ισημερία f (eariní isimería, “spring equinox”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.