μάρτυρας

Greek

Etymology

From Ancient Greek μᾰ́ρτῠρᾰ (mártura), singular accusative of μάρτυς (mártus).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmaɾ.ti.ɾas/
  • Hyphenation: μάρ‧τυ‧ρας

Noun

μάρτυρας • (mártyras) m or f (plural μάρτυρες)

  1. witness (the person)
  2. (religion) martyr

Declension

Compounds
  • εθνομάρτυρας m (ethnomártyras, “ethnomartyr”)
  • ιερομάρτυρας m (ieromártyras, “hieromartyr”) (religion)
  • μεγαλομάρτυρας m (megalomártyras, “great martyr”) (religion)
  • νεομάρτυρας m (neomártyras, “neomartyr”) (religion)
  • οσιομάρτυρας m (osiomártyras) (religion)
  • πρωτομάρτυρας m (protomártyras, “protomartyr”) (religion)
  • ψευδομάρτυρας m (psevdomártyras, “false witness”) (law)

References

  1. μάρτυρας - Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998, by the "Triantafyllidis" Foundation.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.