հարում
Old Armenian
Etymology
From the root հար- (har-); see հարկանեմ (harkanem).
Verb
հարում • (harum) (aorist indicative հարի)
Conjugation
active
| infinitive | հարուլ (harul) | participle | հարեալ (hareal) | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| causative | — | aorist stem | հար- (har-) | ||||
| person | singular | plural | |||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | հարում (harum) | հարուս (harus) | հարու (haru) | հարումք (harumkʻ) | հարուք (harukʻ) | հարուն (harun) | |
| imperfect | հարուի (harui) | հարուիր (haruir) | հարոյր (haroyr) | հարուաք (haruakʻ) | հարուիք (haruikʻ) | հարուին (haruin) | |
| aorist | հարի (hari) | հարեր (harer) | եհար (ehar) | հարաք (harakʻ) | հարէք, հարիք (harēkʻ, harikʻ) | հարին (harin) | |
| subjunctive | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | հարուցում (harucʻum) | հարուցուս (harucʻus) | հարուցու (harucʻu) | հարուցումք (harucʻumkʻ) | հարուցուք (harucʻukʻ) | հարուցուն (harucʻun) | |
| aorist | հարից (haricʻ) | հարցես (harcʻes) | հարցէ (harcʻē) | հարցուք (harcʻukʻ) | հարջիք (harǰikʻ) | հարցեն (harcʻen) | |
| imperatives | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
| imperative | — | հա՛ր (hár) | — | — | հարէ՛ք (harḗkʻ) | — | |
| cohortative | — | հարջի՛ր (harǰír) | — | — | հարջի՛ք (harǰíkʻ) | — | |
| prohibitive | — | մի՛ հարուր (mí harur) | — | — | մի՛ հարուք (mí harukʻ) | — | |
mediopassive
| infinitive | հարուլ (harul) | participle | հարեալ (hareal) | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| causative | — | aorist stem | հար- (har-) | ||||
| person | singular | plural | |||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | հարում (harum) | հարուս (harus) | հարու (haru) | հարումք (harumkʻ) | հարուք (harukʻ) | հարուն (harun) | |
| imperfect | հարուի (harui) | հարուիր (haruir) | հարոյր (haroyr) | հարուաք (haruakʻ) | հարուիք (haruikʻ) | հարուին (haruin) | |
| aorist | հարայ (haray) | հարար (harar) | հարաւ (haraw) | հարաք (harakʻ) | հարայք (haraykʻ) | հարան (haran) | |
| subjunctive | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | հարուցում (harucʻum) | հարուցուս (harucʻus) | հարուցու (harucʻu) | հարուցումք (harucʻumkʻ) | հարուցուք (harucʻukʻ) | հարուցուն (harucʻun) | |
| aorist | հարայց (haraycʻ) | հարցիս (harcʻis) | հարցի (harcʻi) | հարցուք (harcʻukʻ) | հարջիք (harǰikʻ) | հարցին (harcʻin) | |
| imperatives | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
| imperative | — | հարի՛ր (harír) | — | — | հարարո՛ւք (hararúkʻ) | — | |
| cohortative | — | հարջի՛ր (harǰír) | — | — | հարջի՛ք (harǰíkʻ) | — | |
| prohibitive | — | մի՛ հարուր (mí harur) | — | — | մի՛ հարուք (mí harukʻ) | — | |
Descendants
- Armenian: հարել (harel)
References
- Petrosean, Matatʻeay (1879) “հարում”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979) “հար”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.