հրաման

Armenian

Etymology

Inherited from Old Armenian հրաման (hraman). Doublet of ֆարման (farman).

Pronunciation

Noun

հրաման • (hraman)

  1. order, command
    հրաման տալ ― hraman tal ― to give a command

Declension

Old Armenian

Etymology

From Middle Iranian. Compare Middle Persian [script needed] (plmʾn' /⁠framān⁠/, “order, command”), Persian فرمان (farmân); see it for more.

Noun

հրաման • (hraman)

  1. command, order, injunction, ordination, behest; permission, authorization, license, leave; decree, edict
    հակառակ հրաման ― hakaṙak hraman ― counterorder
    հրամանք ― hramankʻ ― destiny, fate, lot, fatality; doom
    հրաման հաւատոց ― hraman hawatocʻ ― doctrine of faith
    հրաման պատասխանւոյ ― hraman patasxanwoy ― oracle
    անդարձ հրաման ― andarj hraman ― irrevocable order
    հրաման հանել, դնել, տալ ― hraman hanel, dnel, tal ― to command, to order, to dispose; to appoint, to decree; to give leave, to permit
    հրաման առնուլ, հրաման պատուիրանի առնուլ ― hraman aṙnul, hraman patuirani aṙnul ― to obtain leave; to receive orders or directions
    հրաման տալ վասն տանն իւրոյ ― hraman tal vasn tann iwroy ― to make one's will
    ես եդի զհրամանս զայս, յինէն ել հրամանս այս ― es edi zhramans zays, yinēn el hramans ays ― I have signed this decree
    • 7th century, Sebēos, Patmutʻiwnʻ [History] Chapter 28:
      Եւ էր հրամանատար զաւրուն նորա պարսիկ ոմն իշխան՝ անուն Դատոյեան, հրամանաւ արքունի։
      Ew ēr hramanatar zawrun nora parsik omn išxan, anun Datoyean, hramanaw arkʻuni.
      • 1999 translation by Robert W. Thomson
        The commander of their force was a certain Persian prince named Datoyean, [appointed] by royal command.

Declension

Derived terms

  • անհրաման (anhraman)
  • առաքելահրաման (aṙakʻelahraman)
  • աստուածահրաման (astuacahraman)
  • բարեհրաման (barehraman)
  • ինքնահրաման (inkʻnahraman)
  • հրամանաբանեմ (hramanabanem)
  • հրամանաբանութիւն (hramanabanutʻiwn)
  • հրամանաբար (hramanabar)
  • հրամանաբեկ (hramanabek)
  • հրամանաբեր (hramanaber)
  • հրամանադրեմ (hramanadrem)
  • հրամանադրութիւն (hramanadrutʻiwn)
  • հրամանազանց (hramanazancʻ)
  • հրամանակամ (hramanakam)
  • հրամանական (hramanakan)
  • հրամանակատար (hramanakatar)
  • հրամանակատարութիւն (hramanakatarutʻiwn)
  • հրամանակար (hramanakar)
  • հրամանակարգ (hramanakarg)
  • հրամանահան (hramanahan)
  • հրամանահատութիւն (hramanahatutʻiwn)
  • հրամանապետ (hramanapet)
  • հրամանապէս (hramanapēs)
  • հրամանառու (hramanaṙu)
  • հրամանառութիւն (hramanaṙutʻiwn)
  • հրամանատէր (hramanatēr)
  • հրամանատու (hramanatu)
  • հրամանատուութիւն (hramanatuutʻiwn)
  • հրամանատուր (hramanatur)
  • հրամանատրեմ (hramanatrem)
  • հրամանատրութիւն (hramanatrutʻiwn)
  • հրամանաւորեմ (hramanaworem)
  • մահահրաման (mahahraman)
  • մատհրաման (mathraman)
  • նախահրաման (naxahraman)
  • տասնհրամանեան (tasnhramanean)
  • տօնահրաման (tōnahraman)
  • քոյինահրաման (kʻoyinahraman)

Descendants

  • Armenian: հրաման (hraman)

References

  • Petrosean, Matatʻeay (1879) “հրաման”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʻean, G., Siwrmēlean, X., Awgerean, M. (1836–1837) “հրաման”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979) “հրաման”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.