մեկնեմ
Old Armenian
Etymology
From մեկին (mekin).
Verb
մեկնեմ • (meknem)
- (transitive) to divide, to separate, to isolate; to detach, to loose, to remove
- մեկնել ի ստենէ ― meknel i stenē ― to wean
- թուղթ մեկնելոյ ― tʻułtʻ mekneloy ― bill of divorce
- (transitive) to stretch, to hold out, to stretch forth
- (transitive) to explain, to interpret, to comment upon
- թիւր մեկնել ― tʻiwr meknel ― to interpret malignantly, to misconstrue, to put an ill construction on; to preach a perverse doctrine
- (mediopassive, intransitive) to separate, to disunite, to part, to get loose; to remove, to go away, to depart, to retire, to go out, to make off, to steal away
- մեկնել ի ցամաքէ ― meknel i cʻamakʻē ― to bear off from the shore, to take sea-room, to stand out to sea
- մեկնել ի կնոջէ ― meknel i knoǰē ― to give a bill of divorce
- մեկնել ի հիացումն ― meknel i hiacʻumn ― to go into ecstasies
- (mediopassive, intransitive) to abstain, to forbear; to leave off, to desist, to cease
- (mediopassive, intransitive) to stretch
- (mediopassive, intransitive) to explain oneself
Conjugation
active
| infinitive | մեկնել (meknel) | participle | մեկնեցեալ, մեկնեալ (meknecʻeal, mekneal) | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| causative | մեկնեցուցանեմ (meknecʻucʻanem) | aorist stem | մեկնեց- (meknecʻ-) | ||||
| person | singular | plural | |||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | մեկնեմ (meknem) | մեկնես (meknes) | մեկնէ (meknē) | մեկնեմք (meknemkʻ) | մեկնէք (meknēkʻ) | մեկնեն (meknen) | |
| imperfect | մեկնէի, մեկնեի* (meknēi, meknei*) | մեկնէիր, մեկնեիր* (meknēir, mekneir*) | մեկնէր (meknēr) | մեկնէաք, մեկնեաք* (meknēakʻ, mekneakʻ*) | մեկնէիք, մեկնեիք* (meknēikʻ, mekneikʻ*) | մեկնէին, մեկնեին* (meknēin, meknein*) | |
| aorist | մեկնեցի (meknecʻi) | մեկնեցեր (meknecʻer) | մեկնեաց (mekneacʻ) | մեկնեցաք (meknecʻakʻ) | մեկնեցէք, մեկնեցիք (meknecʻēkʻ, meknecʻikʻ) | մեկնեցին (meknecʻin) | |
| subjunctive | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | մեկնիցեմ (meknicʻem) | մեկնիցես (meknicʻes) | մեկնիցէ (meknicʻē) | մեկնիցեմք (meknicʻemkʻ) | մեկնիցէք (meknicʻēkʻ) | մեկնիցեն (meknicʻen) | |
| aorist | մեկնեցից (meknecʻicʻ) | մեկնեսցես (meknescʻes) | մեկնեսցէ (meknescʻē) | մեկնեսցուք (meknescʻukʻ) | մեկնեսջիք (meknesǰikʻ) | մեկնեսցեն (meknescʻen) | |
| imperatives | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
| imperative | — | մեկնեա՛ (mekneá) | — | — | մեկնեցէ՛ք (meknecʻḗkʻ) | — | |
| cohortative | — | մեկնեսջի՛ր (meknesǰír) | — | — | մեկնեսջի՛ք (meknesǰíkʻ) | — | |
| prohibitive | — | մի՛ մեկներ (mí mekner) | — | — | մի՛ մեկնէք (mí meknēkʻ) | — | |
| *rare | |||||||
mediopassive
| infinitive | մեկնել, մեկնիլ* (meknel, meknil*) | participle | մեկնեցեալ, մեկնեալ (meknecʻeal, mekneal) | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| causative | մեկնեցուցանեմ (meknecʻucʻanem) | aorist stem | մեկնեց- (meknecʻ-) | ||||
| person | singular | plural | |||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | մեկնիմ (meknim) | մեկնիս (meknis) | մեկնի (mekni) | մեկնիմք (meknimkʻ) | մեկնիք (meknikʻ) | մեկնին (meknin) | |
| imperfect | մեկնէի (meknēi) | մեկնէիր (meknēir) | մեկնէր, մեկնիւր (meknēr, mekniwr) | մեկնէաք (meknēakʻ) | մեկնէիք (meknēikʻ) | մեկնէին (meknēin) | |
| aorist | մեկնեցայ (meknecʻay) | մեկնեցար (meknecʻar) | մեկնեցաւ (meknecʻaw) | մեկնեցաք (meknecʻakʻ) | մեկնեցայք (meknecʻaykʻ) | մեկնեցան (meknecʻan) | |
| subjunctive | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | մեկնիցիմ (meknicʻim) | մեկնիցիս (meknicʻis) | մեկնիցի (meknicʻi) | մեկնիցիմք (meknicʻimkʻ) | մեկնիցիք (meknicʻikʻ) | մեկնիցին (meknicʻin) | |
| aorist | մեկնեցայց (meknecʻaycʻ) | մեկնեսցիս (meknescʻis) | մեկնեսցի (meknescʻi) | մեկնեսցուք (meknescʻukʻ) | մեկնեսջիք (meknesǰikʻ) | մեկնեսցին (meknescʻin) | |
| imperatives | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
| imperative | — | մեկնեա՛ց (mekneácʻ) | — | — | մեկնեցարո՛ւք (meknecʻarúkʻ) | — | |
| cohortative | — | մեկնեսջի՛ր (meknesǰír) | — | — | մեկնեսջի՛ք (meknesǰíkʻ) | — | |
| prohibitive | — | մի՛ մեկնիր (mí meknir) | — | — | մի՛ մեկնիք (mí meknikʻ) | — | |
| *post-classical | |||||||
Descendants
- Armenian: մեկնել (meknel)
References
- Petrosean, Matatʻeay (1879) “մեկնեմ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979) “մի”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press, page մեկին
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.