փառք

Inherited from Old Armenian փառք (pʻaṙkʻ).

• Audio (Eastern Armenian)

  (file)

• Audio (Western Armenian)

  (file)

• (Eastern Armenian, standard) IPA^(key): [pʰɑrkʰ]
• (Western Armenian, standard) IPA^(key): [pʰɑrkʰ]

փառք • (pʻaṙkʻ)

1. fame, glory, renown

   փա՜ռք հայոց բանակին ― pʻa^!ṙkʻ hayocʻ banakin ― glory to the Armenian army!

2. honor, esteem, reputation
3. pride
4. brilliance, greatness
5. respect, reverence, esteem
6. praise, honor

• փառասեր (pʻaṙaser)

From Middle Persian 𐫛𐫡𐫍 (prh /⁠farrah⁠/), from Old Persian *farnāh, +‎ -ք (-kʻ).

The sense of “dogma, belief” is a semantic loan from Ancient Greek δόξα (dóxa, “glory; opinion, belief”). Compare ուղղափառ (ułłapʻaṙ) corresponding to Ancient Greek ὀρθόδοξος (orthódoxos, “having the right belief”).

փառք • (pʻaṙkʻ) pl

1. glory; honour, fame, renown, celebrity; majesty, splendour, magnificence

   ճշմարիտ փառք ― čšmarit pʻaṙkʻ ― true glory

   անարատ/անստգիւտ փառք ― anarat/anstgiwt pʻaṙkʻ ― spotless glory

   անեղծ փառք ― anełc pʻaṙkʻ ― solid glory

   անկապուտ փառք ― ankaput pʻaṙkʻ ― real glory

   շքեղ փառք ― škʻeł pʻaṙkʻ ― great glory

   յաւերժական փառք ― yaweržakan pʻaṙkʻ ― imperishable glory

   սուտ փառք ― sut pʻaṙkʻ ― false glory

   փախստական փառք ― pʻaxstakan pʻaṙkʻ ― fleeting glory

   սնոտի փառք ― snoti pʻaṙkʻ ― vain glory

   կորստական փառք ― korstakan pʻaṙkʻ ― perishable glory

   սիրել զփառս ― sirel zpʻaṙs ― to love glory

   փառս ստանալ ― pʻaṙs stanal ― to acquire fame or glory

   փառաց ի փառս բարձրանալ ― pʻaṙacʻ i pʻaṙs barjranal ― to be raised or exalted to the highest pitch of glory

   ընթանալ ի փառս ― əntʻanal i pʻaṙs ― to be in a fair way the glory

   անկապուտ փառս անձին համարել ― ankaput pʻaṙs anjin hamarel ― to put one's chief glory in

   վասն փառաց մեռանել ― vasn pʻaṙacʻ meṙanel ― to die for glory

   անկանել փառօք ― ankanel pʻaṙōkʻ ― to fall gloriously

   յաւերժացուցանել զփառս իւր ― yaweržacʻucʻanel zpʻaṙs iwr ― to make one's glory eternal

   կնիք տալ փառաց ― knikʻ tal pʻaṙacʻ ― to put the seal to one's fame

   տենչալ փառաց, զակատիլ զհետ փառաց ― tenčʻal pʻaṙacʻ, zakatil zhet pʻaṙacʻ ― to aim at glory, to pursue glory

   աղարտել զփառս իւր ― ałartel zpʻaṙs iwr ― to tarnish one's glory, to stain one's reputation

   աղօտացուցանել, նսեմացուցանել զփառս իւր ― ałōtacʻucʻanel, nsemacʻucʻanel zpʻaṙs iwr ― obscure, darken or efface one's glory

   անկանել ի փառաց ― ankanel i pʻaṙacʻ ― to abase, degrade or dishonour oneself

   առանց փառաց ― aṙancʻ pʻaṙacʻ ― inglorious

   փառաւորեալ փառօք ― pʻaṙaworeal pʻaṙōkʻ ― covered with glory, with laurels, renowned, famous

   շքեղապանծ փառօք ― škʻełapanc pʻaṙōkʻ ― with extraordinary splendour

   փառս քեզ համարեսջիր ― pʻaṙs kʻez hamaresǰir ― make it your aim and glory to

   տեսէք, մի գուցէ քակտեսջիք ի փառացդ ― tesēkʻ, mi gucʻē kʻaktesǰikʻ i pʻaṙacʻd ― take care not to lose your renown

   անմահական փառս յաւելցէ քեզ այս ― anmahakan pʻaṙs yawelcʻē kʻez ays ― this will bring you immortal glory

2. praise, glorification

   տալ փառս Աստուծոյ ― tal pʻaṙs Astucoy ― to glorify God, to give or render glory to God, to thank God

3. (religion) dogma, belief

   ուղիղ փառս ունել ― ułił pʻaṙs unel ― to be of an orthodox belief or profession, to have a catholic sense

• Փառանձեմ (Pʻaṙanjem)
• թշուառ (tʻšuaṙ)

• Armenian: փառք (pʻaṙkʻ)

• Petrosean, Matatʻeay (1879) “փառք”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
• Awetikʻean, G., Siwrmēlean, X., Awgerean, M. (1836–1837) “փառք”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
• Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979) “փառք”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press