راسن

Arabic

راسن

Etymology

From Persian راسن (râsan), also found borrowed in Classical Syriac ܪܤܢ.

Noun

رَاسَن or رَاسِن • (rāsan or rāsin) m

  1. (obsolete) elecampane (Inula helenium)

Declension

Descendants

  • → Medieval Latin: rasienegi

References

  • Corriente, Federico, Pereira, Christophe, Vicente, Angeles, editors (2017), Dictionnaire du faisceau dialectal arabe andalou. Perspectives phraséologiques et étymologiques (in French), Berlin: De Gruyter, →ISBN, page 533
  • Freytag, Georg (1833) “راسن”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum‎ (in Latin), volume 2, Halle: C. A. Schwetschke, page 150b
  • Kazimirski, Albin de Biberstein (1860) “راسن”, in Dictionnaire arabe-français contenant toutes les racines de la langue arabe, leurs dérivés, tant dans l’idiome vulgaire que dans l’idiome littéral, ainsi que les dialectes d’Alger et de Maroc‎ (in French), volume 1, Paris: Maisonneuve et Cie, page 863
  • Lane, Edward William (1863) “راسن”, in Arabic-English Lexicon‎, London: Williams & Norgate, page 1086
  • Löw, Immanuel (1881) Aramæische Pflanzennamen‎ (in German), Leipzig: Wilhelm Engelmann, pages 281–282

Persian

Etymology

Ultimately from Sanskrit रास्ना (rāsnā, “Rasna, Pluchea lanceolata”, literally “rope, girdle; string of medicinal or potent-tasting herbs”), used throughout Ayurvedic literature; another plant within the Asteraceae family just as Inula helenium.

Noun

راسن • (râsan)

  1. elecampane (Inula helenium)

Descendants

  • → Arabic: رَاسَن (rāsan)
  • → Classical Syriac: ܪܤܢ
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.