adományaim

Hungarian

Etymology

adomány +‎ -aim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɒdomaːɲɒjim]
  • Hyphenation: ado‧má‧nya‧im

Noun

adományaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of adomány

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — adományaim
accusative — adományaimat
dative — adományaimnak
instrumental — adományaimmal
causal-final — adományaimért
translative — adományaimmá
terminative — adományaimig
essive-formal — adományaimként
essive-modal — adományaimul
inessive — adományaimban
superessive — adományaimon
adessive — adományaimnál
illative — adományaimba
sublative — adományaimra
allative — adományaimhoz
elative — adományaimból
delative — adományaimról
ablative — adományaimtól
non-attributive
possessive - singular
— adományaimé
non-attributive
possessive - plural
— adományaiméi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.