ajánlata

Hungarian

Etymology

ajánlat +‎ -a (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɒjaːnlɒtɒ]
  • Hyphenation: aján‧la‧ta

Noun

ajánlata

  1. third-person singular single-possession possessive of ajánlat

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative ajánlata —
accusative ajánlatát —
dative ajánlatának —
instrumental ajánlatával —
causal-final ajánlatáért —
translative ajánlatává —
terminative ajánlatáig —
essive-formal ajánlataként —
essive-modal ajánlatául —
inessive ajánlatában —
superessive ajánlatán —
adessive ajánlatánál —
illative ajánlatába —
sublative ajánlatára —
allative ajánlatához —
elative ajánlatából —
delative ajánlatáról —
ablative ajánlatától —
non-attributive
possessive - singular
ajánlatáé —
non-attributive
possessive - plural
ajánlatáéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.