błogosławiony

Polish

Etymology

Old Polish błogosławiony. By surface analysis, błogosławić +‎ -ony.

Pronunciation

  • IPA(key): /bwɔ.ɡɔ.swaˈvjɔ.nɨ/
  • (file)
  • Rhymes: -ɔnɨ
  • Syllabification: bło‧go‧sła‧wio‧ny

Noun

błogosławiony m pers (female equivalent błogosławiona)

  1. (Catholicism) blessed (title indicating the beatification of a person)
    błogosławiony arcybiskup ― blessed archbishop
    błogosławiony biskup ― blessed bioshop
    błogosławiony duchowny ― blessed minister
    błogosławiony ksiądz ― blessed priest
    błogosławiony męczennik ― blessed martyr
    błogosławiony patron ― blessed patron
    błogosławiony Albert ― blessed Albert
    błogosławiony Wincenty ― blessed Vincent
    błogosławiony Jan ― blessed John
    błogosławieni męczennicy ― blessed martyrs

Declension

Adjective

błogosławiony (comparative bardziej błogosławiony, superlative najbardziej błogosławiony, no derived adverb)

  1. blessed, happy
    Antonym: przeklęty
    błogosławiony czas ― blessed time
    błogosławiony dzień ― blessed day
    błogosławiony gość ― blessed guest
    błogosławiony skutek ― blessed effect
    błogosławiony spokój ― blessed peace
    błogosławiona chwila ― blessed moment
    błogosławiona era ― blessed era
    błogosławiona nadzieja ― blessed hope
    błogosławione rozwiązanie ― blessed solution
    błogosławione rządy ― blessed rule

Declension

Derived terms

adjective
noun
adjective
adverb
nouns
verbs

Participle

błogosławiony (passive adjectival)

  1. passive adjectival participle of błogosławić

Declension

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.