biesiadny

Polish

Etymology

From biesiada +‎ -ny. First attested in 1563.[1][2]

Pronunciation

  • IPA(key): /bjɛˈɕad.nɨ/
  • (file)
  • Rhymes: -adnɨ
  • Syllabification: bie‧siad‧ny

Adjective

biesiadny (comparative bardziej biesiadny, superlative najbardziej biesiadny, derived adverb biesiadnie)

  1. (relational) convivial, festive, social, gay, jovial, merry
    impreza biesiadna ― feast
    uczta biesiadna ― a convivial feast
    zabawa biesiadna ― convivial fun
    przyjęcie biesiadne ― a convivial reception
    spotkanie biesiadne ― a convivial meeting
    wieczór biesiadny ― a convivial evening
    amfiteatr biesiadny ― a convivial amphitheater
    namiot biesiadny ― a convivial tent
    chata biesiadna ― a convivial shack
    karczma biesiadna ― a convivial inn
    sala biesiadna ― a banquet hall
    dowcip biesiadny ― a convivial joke
    klimat biesiadny ― a convivial atmosphere
    atmosfera biesiadna ― aconvivial atmosphere
    muzyka biesiadna ― convivial music
    poezja biesiadna ― convivial poetry
    tematyka biesiadna ― a convivial subject matter
    biesiadne śpiewanie ― convivial singing
    hity/przeboje biesiadny ― convivial hits
    kawałki/żarty biesiadne ― convivial jokes
    melodie biesiadne ― convivial melodies
    piosenki/pieśni biesiadne ― convivial sons
    stół biesiadny ― a table fit for a feast

Declension

adjective
nouns
verb

References

  1. Bańkowski, Andrzej (2000) “biesiadny”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
  2. biesiadny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading

  • biesiadny in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • biesiadny in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.