człowieczę

See also: człowiecze

Polish

Etymology

From człowiek +‎ -e. First attested in the 19th century.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡ʂwɔˈvjɛ.t͡ʂɛ/
  • Rhymes: -ɛt͡ʂɛ
  • Syllabification: czło‧wie‧czę
  • Homophone: człowiecze

Noun

człowieczę n (diminutive człowieczątko)

  1. (rare, obsolete, humorous) child; small person
    Synonyms: see Thesaurus:dziecko

Declension

adjectives
adverb
interjections
nouns
verbs

References

  1. J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “człowieczę”, in Słownik języka polskiego‎ (in Polish), volume 1, Warsaw, page 393

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.