durak

See also: Durak and дурак

English

Etymology

Russian дура́к (durák)

Noun

durak (uncountable)

  1. (card games) A traditional Russian card game in which players attempt to shed all of their cards.

Finnish

Alternative forms

  • turakka, turakki

Etymology

From Russian дура́к (durák).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdurɑk(ː)/, [ˈdurɑ̝k(ː)]
  • Rhymes: -urɑk
  • Syllabification(key): du‧rak

Noun

durak

  1. durak (card game)

Declension

Inflection of durak (Kotus type 5/risti, no gradation)
nominative durak —
genitive durakin —
partitive durakia —
illative durakiin —
singular plural
nominative durak —
accusative nom. durak —
gen. durakin
genitive durakin —
partitive durakia —
inessive durakissa —
elative durakista —
illative durakiin —
adessive durakilla —
ablative durakilta —
allative durakille —
essive durakina —
translative durakiksi —
abessive durakitta —
instructive — —
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of durak (Kotus type 5/risti, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative durakini —
accusative nom. durakini —
gen. durakini
genitive durakini —
partitive durakiani —
inessive durakissani —
elative durakistani —
illative durakiini —
adessive durakillani —
ablative durakiltani —
allative durakilleni —
essive durakinani —
translative durakikseni —
abessive durakittani —
instructive — —
comitative — —
second-person singular possessor
singular plural
nominative durakisi —
accusative nom. durakisi —
gen. durakisi
genitive durakisi —
partitive durakiasi —
inessive durakissasi —
elative durakistasi —
illative durakiisi —
adessive durakillasi —
ablative durakiltasi —
allative durakillesi —
essive durakinasi —
translative durakiksesi —
abessive durakittasi —
instructive — —
comitative — —
first-person plural possessor
singular plural
nominative durakimme —
accusative nom. durakimme —
gen. durakimme
genitive durakimme —
partitive durakiamme —
inessive durakissamme —
elative durakistamme —
illative durakiimme —
adessive durakillamme —
ablative durakiltamme —
allative durakillemme —
essive durakinamme —
translative durakiksemme —
abessive durakittamme —
instructive — —
comitative — —
second-person plural possessor
singular plural
nominative durakinne —
accusative nom. durakinne —
gen. durakinne
genitive durakinne —
partitive durakianne —
inessive durakissanne —
elative durakistanne —
illative durakiinne —
adessive durakillanne —
ablative durakiltanne —
allative durakillenne —
essive durakinanne —
translative durakiksenne —
abessive durakittanne —
instructive — —
comitative — —
third-person possessor
singular plural
nominative durakinsa —
accusative nom. durakinsa —
gen. durakinsa
genitive durakinsa —
partitive durakiaan
durakiansa
—
inessive durakissaan
durakissansa
—
elative durakistaan
durakistansa
—
illative durakiinsa —
adessive durakillaan
durakillansa
—
ablative durakiltaan
durakiltansa
—
allative durakilleen
durakillensa
—
essive durakinaan
durakinansa
—
translative durakikseen
durakiksensa
—
abessive durakittaan
durakittansa
—
instructive — —
comitative — —

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish طوراق (durak), morphologically dur- (“to stop”) +‎ -ak.

Pronunciation

  • IPA(key): /duˈɾɑk/

Noun

durak (definite accusative durağı, plural duraklar)

  1. stop
  2. station

Declension

Inflection
Nominative durak
Definite accusative durağı
Singular Plural
Nominative durak duraklar
Definite accusative durağı durakları
Dative durağa duraklara
Locative durakta duraklarda
Ablative duraktan duraklardan
Genitive durağın durakların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular durağım duraklarım
2nd singular durağın durakların
3rd singular durağı durakları
1st plural durağımız duraklarımız
2nd plural durağınız duraklarınız
3rd plural durakları durakları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular durağımı duraklarımı
2nd singular durağını duraklarını
3rd singular durağını duraklarını
1st plural durağımızı duraklarımızı
2nd plural durağınızı duraklarınızı
3rd plural duraklarını duraklarını
Dative
Singular Plural
1st singular durağıma duraklarıma
2nd singular durağına duraklarına
3rd singular durağına duraklarına
1st plural durağımıza duraklarımıza
2nd plural durağınıza duraklarınıza
3rd plural duraklarına duraklarına
Locative
Singular Plural
1st singular durağımda duraklarımda
2nd singular durağında duraklarında
3rd singular durağında duraklarında
1st plural durağımızda duraklarımızda
2nd plural durağınızda duraklarınızda
3rd plural duraklarında duraklarında
Ablative
Singular Plural
1st singular durağımdan duraklarımdan
2nd singular durağından duraklarından
3rd singular durağından duraklarından
1st plural durağımızdan duraklarımızdan
2nd plural durağınızdan duraklarınızdan
3rd plural duraklarından duraklarından
Genitive
Singular Plural
1st singular durağımın duraklarımın
2nd singular durağının duraklarının
3rd singular durağının duraklarının
1st plural durağımızın duraklarımızın
2nd plural durağınızın duraklarınızın
3rd plural duraklarının duraklarının
Predicative forms
Singular Plural
1st singular durağım duraklarım
2nd singular duraksın duraklarsın
3rd singular durak
duraktır
duraklar
duraklardır
1st plural durağız duraklarız
2nd plural duraksınız duraklarsınız
3rd plural duraklar duraklardır

Derived terms

  • duraklamak
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.