ezel

See also: Ezel

Breton

Etymology

From Middle Breton esel, from Proto-Celtic *asselī. Compare Cornish esel and Irish esel.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈeː.zɛl/

Noun

ezel m

  1. member

Dutch

Etymology

From Middle Dutch ēsel, from Old Dutch esil, from Proto-West Germanic *asil, from Late Latin asellus.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈeːzəl/
  • (file)
  • Hyphenation: e‧zel
  • Rhymes: -eːzəl

Noun

ezel m (plural ezels, diminutive ezeltje n, feminine ezelin)

  1. donkey, ass, Equus asinus or Equus asinus asinus
    Een ezel balkt: “i-aa, i-aa”.
    A donkey brays: “hee-haw, hee-haw”.
  2. fool, idiot
    Wat doen jullie nu? Stomme ezels!
    What are you doing? Dumb asses!
  3. easel
    Synonym: schildersezel
    Ezel en palet zijn onmisbare hulpmiddelen van de landschapsschilder.
    Easel and palette are essential tools of the landscape painter.

Derived terms

Descendants

  • Afrikaans: esel
    • → Sotho: esele
    • → Xhosa: i-esile
  • → English: easel
  • Negerhollands: esel

References

  1. J. de Vries & F. de Tollenaere, "Etymologisch Woordenboek", Uitgeverij Het Spectrum, Utrecht, 1986 (14de druk)

Anagrams

Lower Sorbian

Etymology

Borrowed from German Esel, from Middle High German esel, from Old High German esil, from Proto-West Germanic *asil, from Latin asellus. Doublet of wósoł.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɛzɛl/

Noun

ezel m animal

  1. donkey (domestic animal)
    Synonym: wósoł

Declension

Further reading

  • Starosta, Manfred (1999) “ezel”, in Dolnoserbsko-nimski słownik / Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch (in German), Bautzen: Domowina-Verlag

Turkish

Noun

ezel (definite accusative ezeli, uncountable)

  1. eternity, time stretching back without beginning

Declension

Inflection
Nominative ezel
Definite accusative ezeli
Singular Plural
Nominative ezel —
Definite accusative ezeli —
Dative ezele —
Locative ezelde —
Ablative ezelden —
Genitive ezelin —

West Frisian

Etymology

From Old Frisian *esel, from Proto-West Germanic *asil.

Noun

ezel c (plural ezels, diminutive ezeltsje or ezelke)

  1. (dated) donkey

Further reading

  • “ezel”, in Wurdboek fan de Fryske taal (in Dutch), 2011
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.