februárjaim

Hungarian

Etymology

február +‎ -jaim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈfɛbruaːrjɒjim]
  • Hyphenation: feb‧ru‧ár‧ja‧im

Noun

februárjaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of február

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — februárjaim
accusative — februárjaimat
dative — februárjaimnak
instrumental — februárjaimmal
causal-final — februárjaimért
translative — februárjaimmá
terminative — februárjaimig
essive-formal — februárjaimként
essive-modal — februárjaimul
inessive — februárjaimban
superessive — februárjaimon
adessive — februárjaimnál
illative — februárjaimba
sublative — februárjaimra
allative — februárjaimhoz
elative — februárjaimból
delative — februárjaimról
ablative — februárjaimtól
non-attributive
possessive - singular
— februárjaimé
non-attributive
possessive - plural
— februárjaiméi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.