gondolatjeleim

Hungarian

Etymology

gondolatjel +‎ -eim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɡondolɒtjɛlɛjim]
  • Hyphenation: gon‧do‧lat‧je‧le‧im

Noun

gondolatjeleim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of gondolatjel

Declension

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative — gondolatjeleim
accusative — gondolatjeleimet
dative — gondolatjeleimnek
instrumental — gondolatjeleimmel
causal-final — gondolatjeleimért
translative — gondolatjeleimmé
terminative — gondolatjeleimig
essive-formal — gondolatjeleimként
essive-modal — gondolatjeleimül
inessive — gondolatjeleimben
superessive — gondolatjeleimen
adessive — gondolatjeleimnél
illative — gondolatjeleimbe
sublative — gondolatjeleimre
allative — gondolatjeleimhez
elative — gondolatjeleimből
delative — gondolatjeleimről
ablative — gondolatjeleimtől
non-attributive
possessive - singular
— gondolatjeleimé
non-attributive
possessive - plural
— gondolatjeleiméi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.