igazuk

Hungarian

Etymology

igaz +‎ -uk (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈiɡɒzuk]
  • Hyphenation: iga‧zuk

Noun

igazuk

  1. third-person plural single-possession possessive of igaz
    Nem baj, ha igazuk van. ― I don't mind if they are right. (literally, “…they have truth.”)

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative igazuk —
accusative igazukat —
dative igazuknak —
instrumental igazukkal —
causal-final igazukért —
translative igazukká —
terminative igazukig —
essive-formal igazukként —
essive-modal igazukul —
inessive igazukban —
superessive igazukon —
adessive igazuknál —
illative igazukba —
sublative igazukra —
allative igazukhoz —
elative igazukból —
delative igazukról —
ablative igazuktól —
non-attributive
possessive - singular
igazuké —
non-attributive
possessive - plural
igazukéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.