infinitas

Latin

Etymology 1

in- (“not”) +‎ fīnis (“end”) +‎ -tās (“-ty”). Compare īnfīnītus.

Pronunciation

Noun

īnfīnitās f (genitive īnfīnitātis); third declension

  1. boundlessness, endlessness, infinity
    Synonym: īnfīnītiō
Declension

Third-declension noun.

Case Singular Plural
Nominative īnfīnitās īnfīnitātēs
Genitive īnfīnitātis īnfīnitātum
Dative īnfīnitātī īnfīnitātibus
Accusative īnfīnitātem īnfīnitātēs
Ablative īnfīnitāte īnfīnitātibus
Vocative īnfīnitās īnfīnitātēs
Descendants
  • → English: infinity
  • → French: infinité
  • → Italian: infinità
  • → Romanian: infinitate
  • → Spanish: infinidad

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

īnfīnītās

  1. accusative feminine plural of īnfīnītus

References

  • “infinitas”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “infinitas”, in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • infinitas in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

Portuguese

Adjective

infinitas

  1. feminine plural of infinito

Spanish

Pronunciation

  • IPA(key): /infiˈnitas/ [ĩɱ.fiˈni.t̪as]
  • Rhymes: -itas
  • Syllabification: in‧fi‧ni‧tas

Adjective

infinitas

  1. feminine plural of infinito
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.