influo

Esperanto

Etymology

influi +‎ -o

Pronunciation

  • (file)
  • IPA(key): [inˈfluo]
  • Rhymes: -uo
  • Hyphenation: in‧flu‧o

Noun

influo (accusative singular influon, plural influoj, accusative plural influojn)

  1. influence (power to affect, control, or manipulate)

Ido

Noun

influo (plural influi)

  1. influence

Latin

Etymology

From in- +‎ fluō (“flow”).

Pronunciation

Verb

īnfluō (present infinitive īnfluere, perfect active īnflūxī, supine īnflūxum); third conjugation, limited passive

  1. (of fluids) to flow or run into
    Synonyms: fluitō, fluō, affluō, cōnfluō, praefluō, dēfluō, mānō
  2. (in general) to stream, rush or press into
  3. (figuratively) to throng or stream in; enter in large numbers
  4. (figuratively) to steal or insinuate oneself into, invade
  5. (intransitive/transitive, Medieval Latin) to exercise influence
    Synonyms: perpellō, afficiō

Conjugation

Passive forms for this verb exist in Medieval Latin for the third-person singular and plural.

   Conjugation of īnfluō (third conjugation, only third-person forms in passive)
indicative singular plural
first second third first second third
active present īnfluō īnfluis īnfluit īnfluimus īnfluitis īnfluunt
imperfect īnfluēbam īnfluēbās īnfluēbat īnfluēbāmus īnfluēbātis īnfluēbant
future īnfluam īnfluēs īnfluet īnfluēmus īnfluētis īnfluent
perfect īnflūxī īnflūxistī īnflūxit īnflūximus īnflūxistis īnflūxērunt,
īnflūxēre
pluperfect īnflūxeram īnflūxerās īnflūxerat īnflūxerāmus īnflūxerātis īnflūxerant
future perfect īnflūxerō īnflūxeris īnflūxerit īnflūxerimus īnflūxeritis īnflūxerint
passive present — — īnfluitur — — īnfluuntur
imperfect — — īnfluēbātur — — īnfluēbantur
future — — īnfluētur — — īnfluentur
perfect — — īnflūxus est — — īnflūxī sunt
pluperfect — — īnflūxus erat — — īnflūxī erant
future perfect — — īnflūxus erit — — īnflūxī erunt
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present īnfluam īnfluās īnfluat īnfluāmus īnfluātis īnfluant
imperfect īnfluerem īnfluerēs īnflueret īnfluerēmus īnfluerētis īnfluerent
perfect īnflūxerim īnflūxerīs īnflūxerit īnflūxerīmus īnflūxerītis īnflūxerint
pluperfect īnflūxissem īnflūxissēs īnflūxisset īnflūxissēmus īnflūxissētis īnflūxissent
passive present — — īnfluātur — — īnfluantur
imperfect — — īnfluerētur — — īnfluerentur
perfect — — īnflūxus sit — — īnflūxī sint
pluperfect — — īnflūxus esset,
īnflūxus foret
— — īnflūxī essent,
īnflūxī forent
imperative singular plural
first second third first second third
active present — īnflue — — īnfluite —
future — īnfluitō īnfluitō — īnfluitōte īnfluuntō
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives īnfluere īnflūxisse īnflūxūrum esse īnfluī īnflūxum esse īnflūxum īrī
participles īnfluēns — īnflūxūrus — īnflūxus īnfluendus
verbal nouns gerund supine
genitive dative accusative ablative accusative ablative
īnfluendī īnfluendō īnfluendum īnfluendō īnflūxum īnflūxū

Derived terms

Descendants

  • Catalan: influir
  • French: influer
  • Galician: influír
  • Italian: influire
  • Portuguese: influir
  • Spanish: influir

References

  • “influo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “influo”, in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • influo in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • Carl Meißner, Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book‎, London: Macmillan and Co.
    • his words find an easy hearing, are listened to with pleasure: oratio in aures influit

Portuguese

Verb

influo

  1. first-person singular present indicative of influir
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.