insularis

Latin

Etymology

From īnsula (“island”) +‎ -āris.

Pronunciation

Adjective

īnsulāris (neuter īnsulāre); third-declension two-termination adjective

  1. of or pertaining to an island, insular
    Synonyms: īnsulānus, īnsulensis

Declension

Third-declension two-termination adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
Nominative īnsulāris īnsulāre īnsulārēs īnsulāria
Genitive īnsulāris īnsulārium
Dative īnsulārī īnsulāribus
Accusative īnsulārem īnsulāre īnsulārēs
īnsulārīs
īnsulāria
Ablative īnsulārī īnsulāribus
Vocative īnsulāris īnsulāre īnsulārēs īnsulāria

Derived terms

Descendants

  • → Catalan: insular
  • → English: insular
  • → French: insulaire
  • → Italian: insulare
  • → Portuguese: insular
  • → Romanian: insular
  • → Spanish: insular

References

  • “insularis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • insularis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.