ispánja

Hungarian

Etymology

From ispán +‎ -ja (possessive suffix).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈiʃpaːɲːɒ]
  • Hyphenation: is‧pán‧ja

Noun

ispánja

  1. third-person singular single-possession possessive of ispán

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative ispánja —
accusative ispánját —
dative ispánjának —
instrumental ispánjával —
causal-final ispánjáért —
translative ispánjává —
terminative ispánjáig —
essive-formal ispánjaként —
essive-modal ispánjául —
inessive ispánjában —
superessive ispánján —
adessive ispánjánál —
illative ispánjába —
sublative ispánjára —
allative ispánjához —
elative ispánjából —
delative ispánjáról —
ablative ispánjától —
non-attributive
possessive - singular
ispánjáé —
non-attributive
possessive - plural
ispánjáéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.