januárjaim

Hungarian

Etymology

január +‎ -jaim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈjɒnuaːrjɒjim]
  • Hyphenation: ja‧nu‧ár‧ja‧im

Noun

januárjaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of január

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — januárjaim
accusative — januárjaimat
dative — januárjaimnak
instrumental — januárjaimmal
causal-final — januárjaimért
translative — januárjaimmá
terminative — januárjaimig
essive-formal — januárjaimként
essive-modal — januárjaimul
inessive — januárjaimban
superessive — januárjaimon
adessive — januárjaimnál
illative — januárjaimba
sublative — januárjaimra
allative — januárjaimhoz
elative — januárjaimból
delative — januárjaimról
ablative — januárjaimtól
non-attributive
possessive - singular
— januárjaimé
non-attributive
possessive - plural
— januárjaiméi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.