januárom

Hungarian

Etymology

január +‎ -om (“my”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈjɒnuaːrom]
  • Hyphenation: ja‧nu‧á‧rom

Noun

januárom

  1. first-person singular single-possession possessive of január

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative januárom —
accusative januáromat —
dative januáromnak —
instrumental januárommal —
causal-final januáromért —
translative januárommá —
terminative januáromig —
essive-formal januáromként —
essive-modal januáromul —
inessive januáromban —
superessive januáromon —
adessive januáromnál —
illative januáromba —
sublative januáromra —
allative januáromhoz —
elative januáromból —
delative januáromról —
ablative januáromtól —
non-attributive
possessive - singular
januáromé —
non-attributive
possessive - plural
januároméi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.