kése
See also: kese
Hungarian
Pronunciation
- IPA(key): [ˈkeːʃɛ]
- Hyphenation: ké‧se
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | kése | — |
| accusative | kését | — |
| dative | késének | — |
| instrumental | késével | — |
| causal-final | késéért | — |
| translative | késévé | — |
| terminative | késéig | — |
| essive-formal | késeként | — |
| essive-modal | késéül | — |
| inessive | késében | — |
| superessive | késén | — |
| adessive | késénél | — |
| illative | késébe | — |
| sublative | késére | — |
| allative | késéhez | — |
| elative | késéből | — |
| delative | késéről | — |
| ablative | késétől | — |
| non-attributive possessive - singular |
késéé | — |
| non-attributive possessive - plural |
késééi | — |
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.