könyökük

Hungarian

Etymology

könyök +‎ -ük (“their”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkøɲøkyk]
  • Hyphenation: kö‧nyö‧kük

Noun

könyökük

  1. third-person plural single-possession possessive of könyök

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative könyökük —
accusative könyöküket —
dative könyöküknek —
instrumental könyökükkel —
causal-final könyökükért —
translative könyökükké —
terminative könyökükig —
essive-formal könyökükként —
essive-modal könyökükül —
inessive könyökükben —
superessive könyökükön —
adessive könyöküknél —
illative könyökükbe —
sublative könyökükre —
allative könyökükhöz —
elative könyökükből —
delative könyökükről —
ablative könyöküktől —
non-attributive
possessive - singular
könyöküké —
non-attributive
possessive - plural
könyökükéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.