küzdelme

Hungarian

Etymology

küzdelem +‎ -e (“his/her/its”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkyzdɛlmɛ]
  • Hyphenation: küz‧del‧me

Noun

küzdelme

  1. third-person singular single-possession possessive of küzdelem

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony)
singular plural
nominative küzdelme —
accusative küzdelmét —
dative küzdelmének —
instrumental küzdelmével —
causal-final küzdelméért —
translative küzdelmévé —
terminative küzdelméig —
essive-formal küzdelmeként —
essive-modal küzdelméül —
inessive küzdelmében —
superessive küzdelmén —
adessive küzdelménél —
illative küzdelmébe —
sublative küzdelmére —
allative küzdelméhez —
elative küzdelméből —
delative küzdelméről —
ablative küzdelmétől —
non-attributive
possessive - singular
küzdelméé —
non-attributive
possessive - plural
küzdelmééi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.