kekszük

Hungarian

Etymology

keksz +‎ -ük (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɛksyk]
  • Hyphenation: kek‧szük

Noun

kekszük

  1. third-person plural single-possession possessive of keksz

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative kekszük —
accusative kekszüket —
dative kekszüknek —
instrumental kekszükkel —
causal-final kekszükért —
translative kekszükké —
terminative kekszükig —
essive-formal kekszükként —
essive-modal kekszükül —
inessive kekszükben —
superessive kekszükön —
adessive kekszüknél —
illative kekszükbe —
sublative kekszükre —
allative kekszükhöz —
elative kekszükből —
delative kekszükről —
ablative kekszüktől —
non-attributive
possessive - singular
kekszüké —
non-attributive
possessive - plural
kekszükéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.