korbácsai

Hungarian

Etymology

korbács +‎ -ai (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkorbaːt͡ʃɒji]
  • Hyphenation: kor‧bá‧csai

Noun

korbácsai

  1. third-person singular multiple-possession possessive of korbács

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative — korbácsai
accusative — korbácsait
dative — korbácsainak
instrumental — korbácsaival
causal-final — korbácsaiért
translative — korbácsaivá
terminative — korbácsaiig
essive-formal — korbácsaiként
essive-modal — korbácsaiul
inessive — korbácsaiban
superessive — korbácsain
adessive — korbácsainál
illative — korbácsaiba
sublative — korbácsaira
allative — korbácsaihoz
elative — korbácsaiból
delative — korbácsairól
ablative — korbácsaitól
non-attributive
possessive - singular
— korbácsaié
non-attributive
possessive - plural
— korbácsaiéi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.