korbácsaik

Hungarian

Etymology

korbács +‎ -aik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkorbaːt͡ʃɒjik]
  • Hyphenation: kor‧bá‧csa‧ik

Noun

korbácsaik

  1. third-person plural multiple-possession possessive of korbács

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — korbácsaik
accusative — korbácsaikat
dative — korbácsaiknak
instrumental — korbácsaikkal
causal-final — korbácsaikért
translative — korbácsaikká
terminative — korbácsaikig
essive-formal — korbácsaikként
essive-modal — korbácsaikul
inessive — korbácsaikban
superessive — korbácsaikon
adessive — korbácsaiknál
illative — korbácsaikba
sublative — korbácsaikra
allative — korbácsaikhoz
elative — korbácsaikból
delative — korbácsaikról
ablative — korbácsaiktól
non-attributive
possessive - singular
— korbácsaiké
non-attributive
possessive - plural
— korbácsaikéi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.