krzykaczka

Polish

Etymology

From krzykacz +‎ -ka.

Pronunciation
  • IPA(key): /kʂɨˈkat͡ʂ.ka/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -at͡ʂka
  • Syllabification: krzy‧kacz‧ka

Noun

krzykaczka f (male equivalent krzykacz)

  1. female equivalent of krzykacz (“bellower, blusterer, crier, heckler, loudmouth, screamer”)
  2. (historical) female equivalent of krzykacz (“bellwoman, town crier”)

Declension
Declension of krzykaczka
singular plural
nominative krzykaczka krzykaczki
genitive krzykaczki krzykaczek
dative krzykaczce krzykaczkom
accusative krzykaczkę krzykaczki
instrumental krzykaczką krzykaczkami
locative krzykaczce krzykaczkach
vocative krzykaczko krzykaczki
noun
  • krzykactwo

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.