miris

See also: Miris and miriš

Catalan

Verb

miris

  1. second-person singular present subjunctive of mirar

Esperanto

Verb

miris

  1. past of miri

Latin

Participle

mīrīs

  1. dative/ablative masculine/feminine/neuter plural of mīrus

Latvian

Participle

miris (definite mirušais)

  1. having died; indefinite past active participle of mirt
  2. (used adjectivally) dead, deceased
    mirusi valoda ― dead language
    Kārlis Mīlenbahs (dzimis 1853. gada 18. janvārī, miris 1916. gada 27. martā) bija latviešu valodnieks ― Kārlis Mīlenbahs (born Jan. 18th, 1853, deceased March 27th, 1916) was a Latvian linguist

Declension

Serbo-Croatian

Etymology

Borrowed from Greek μύρον (mýron, “sweet oil, unguent, perfume”).

Pronunciation

  • IPA(key): /mîriːs/
  • Hyphenation: mi‧ris

Noun

mȉrīs m (Cyrillic spelling ми̏рӣс)

  1. smell, odor
    Synonyms: (Croatia) vonj, duh

Declension

Further reading

  • “miris” in Hrvatski jezični portal
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.