oktatása

Hungarian

Etymology

oktatás +‎ -a (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈoktɒtaːʃɒ]
  • Hyphenation: ok‧ta‧tá‧sa

Noun

oktatása

  1. third-person singular single-possession possessive of oktatás

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative oktatása —
accusative oktatását —
dative oktatásának —
instrumental oktatásával —
causal-final oktatásáért —
translative oktatásává —
terminative oktatásáig —
essive-formal oktatásaként —
essive-modal oktatásául —
inessive oktatásában —
superessive oktatásán —
adessive oktatásánál —
illative oktatásába —
sublative oktatására —
allative oktatásához —
elative oktatásából —
delative oktatásáról —
ablative oktatásától —
non-attributive
possessive - singular
oktatásáé —
non-attributive
possessive - plural
oktatásáéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.