rendelkezésem

Hungarian

Etymology

rendelkezés +‎ -em (“my”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈrɛndɛlkɛzeːʃɛm]
  • Hyphenation: ren‧del‧ke‧zé‧sem

Noun

rendelkezésem

  1. first-person singular single-possession possessive of rendelkezés

Declension

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative rendelkezésem —
accusative rendelkezésemet —
dative rendelkezésemnek —
instrumental rendelkezésemmel —
causal-final rendelkezésemért —
translative rendelkezésemmé —
terminative rendelkezésemig —
essive-formal rendelkezésemként —
essive-modal rendelkezésemül —
inessive rendelkezésemben —
superessive rendelkezésemen —
adessive rendelkezésemnél —
illative rendelkezésembe —
sublative rendelkezésemre —
allative rendelkezésemhez —
elative rendelkezésemből —
delative rendelkezésemről —
ablative rendelkezésemtől —
non-attributive
possessive - singular
rendelkezésemé —
non-attributive
possessive - plural
rendelkezéseméi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.