scotut

Ingrian

Scotut.

Etymology

Borrowed from Russian счёты (sčóty).

Pronunciation

  • (Ala-Laukaa) IPA(key): /ˈst͡ʃotut/, [ˈs̠t͡ʃo̞tud]
  • (Soikkola) IPA(key): /ˈst͡ʃotut/, [ˈʃt͡ʃo̞d̥ud̥]
  • Rhymes: -otut
  • Hyphenation: sco‧tut

Noun

scotut (plural only)

  1. abacus
    • 1937, N. S. Popova, translated by Mihailov and D. I. Efimov, Arifmetiikan oppikirja alkușkouluja vart (kolmas osa), Leningrad: Ucebno-Pedagogiceskoi Izdateljstva, page 3:
      Paamma sen cislan 357 scottuil.
      Let's put this number 357 onto the abacus.

Declension

Declension of scotut (type 4/koivu, tt-t gradation)
singular plural
nominative — scotut
genitive — scottuin, scottuloin
partitive — scottuja, scottuloja
illative — scottui, scottuloihe
inessive — scotuis, scottulois
elative — scotuist, scottuloist
allative — scotuille, scottuloille
adessive — scotuil, scottuloil
ablative — scotuilt, scottuloilt
translative — scotuiks, scottuloiks
essive — scottuinna, scottuloinna, scottuin, scottuloin
exessive1) — scottuint, scottuloint
1) obsolete
*) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)
**) the comitative is formed by adding the suffix -ka? or -kä? to the genitive.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.