sivataga

Hungarian

Alternative forms

Etymology

sivatag +‎ -a (“his/her/its”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈʃivɒtɒɡɒ]
  • Hyphenation: si‧va‧ta‧ga

Noun

sivataga

  1. third-person singular single-possession possessive of sivatag

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative sivataga —
accusative sivatagát —
dative sivatagának —
instrumental sivatagával —
causal-final sivatagáért —
translative sivatagává —
terminative sivatagáig —
essive-formal sivatagaként —
essive-modal sivatagául —
inessive sivatagában —
superessive sivatagán —
adessive sivatagánál —
illative sivatagába —
sublative sivatagára —
allative sivatagához —
elative sivatagából —
delative sivatagáról —
ablative sivatagától —
non-attributive
possessive - singular
sivatagáé —
non-attributive
possessive - plural
sivatagáéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.