tanulmányaim

Hungarian

Etymology

tanulmány +‎ -aim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈtɒnulmaːɲɒjim]
  • Hyphenation: ta‧nul‧má‧nya‧im

Noun

tanulmányaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of tanulmány

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — tanulmányaim
accusative — tanulmányaimat
dative — tanulmányaimnak
instrumental — tanulmányaimmal
causal-final — tanulmányaimért
translative — tanulmányaimmá
terminative — tanulmányaimig
essive-formal — tanulmányaimként
essive-modal — tanulmányaimul
inessive — tanulmányaimban
superessive — tanulmányaimon
adessive — tanulmányaimnál
illative — tanulmányaimba
sublative — tanulmányaimra
allative — tanulmányaimhoz
elative — tanulmányaimból
delative — tanulmányaimról
ablative — tanulmányaimtól
non-attributive
possessive - singular
— tanulmányaimé
non-attributive
possessive - plural
— tanulmányaiméi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.