vakablaka

Hungarian

Etymology

vakablak +‎ -a (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈvɒkɒblɒkɒ]
  • Hyphenation: vak‧ab‧la‧ka

Noun

vakablaka

  1. third-person singular single-possession possessive of vakablak

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative vakablaka —
accusative vakablakát —
dative vakablakának —
instrumental vakablakával —
causal-final vakablakáért —
translative vakablakává —
terminative vakablakáig —
essive-formal vakablakaként —
essive-modal vakablakául —
inessive vakablakában —
superessive vakablakán —
adessive vakablakánál —
illative vakablakába —
sublative vakablakára —
allative vakablakához —
elative vakablakából —
delative vakablakáról —
ablative vakablakától —
non-attributive
possessive - singular
vakablakáé —
non-attributive
possessive - plural
vakablakáéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.