vakablakaim

Hungarian

Etymology

vakablak +‎ -aim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈvɒkɒblɒkɒjim]
  • Hyphenation: vak‧ab‧la‧ka‧im

Noun

vakablakaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of vakablak

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — vakablakaim
accusative — vakablakaimat
dative — vakablakaimnak
instrumental — vakablakaimmal
causal-final — vakablakaimért
translative — vakablakaimmá
terminative — vakablakaimig
essive-formal — vakablakaimként
essive-modal — vakablakaimul
inessive — vakablakaimban
superessive — vakablakaimon
adessive — vakablakaimnál
illative — vakablakaimba
sublative — vakablakaimra
allative — vakablakaimhoz
elative — vakablakaimból
delative — vakablakaimról
ablative — vakablakaimtól
non-attributive
possessive - singular
— vakablakaimé
non-attributive
possessive - plural
— vakablakaiméi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.