vakablakom

Hungarian

Etymology

vakablak +‎ -om (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈvɒkɒblɒkom]
  • Hyphenation: vak‧ab‧la‧kom

Noun

vakablakom

  1. first-person singular single-possession possessive of vakablak

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative vakablakom —
accusative vakablakomat —
dative vakablakomnak —
instrumental vakablakommal —
causal-final vakablakomért —
translative vakablakommá —
terminative vakablakomig —
essive-formal vakablakomként —
essive-modal vakablakomul —
inessive vakablakomban —
superessive vakablakomon —
adessive vakablakomnál —
illative vakablakomba —
sublative vakablakomra —
allative vakablakomhoz —
elative vakablakomból —
delative vakablakomról —
ablative vakablakomtól —
non-attributive
possessive - singular
vakablakomé —
non-attributive
possessive - plural
vakablakoméi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.