ฤกษ์

From Sanskrit ऋक्ष (ṛkṣa, “constellation; lunar mansion; star”). Cognate with Old Khmer ṛkṣa (“lunar mansion”); Modern Khmer ឫក្ស (rœ̆ksâ, “auspicious time determined by astrologer; star”).

ฤกษ์ • (rə̂ək)

1. (astrology) (พระ~) time or point of time believed to bring good or bad outcomes, as determined by an astrologer.
   • 2 Kings 21:6, KJV:

     และพระองค์ได้ทรงถวายโอรสของพระองค์ให้ลุยไฟ ถือฤกษ์ยาม การใช้เวทมนตร์ ทรงเจ้าเข้าผี และพ่อมดหมอผี พระองค์ทรงกระทำความชั่วร้ายเป็นอันมากในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุให้พระองค์ทรงกริ้วโกรธ

     lɛ́ prá-ong dâai song tà-wǎai oo-rót kɔ̌ɔng prá-ong hâi lui fai · tʉ̌ʉ rə̂ək yaam · gaan-chái wêet-mon · song-jâao-kâo-pǐi · lɛ́ pɔ̂ɔ-mót mɔ̌ɔ-pǐi · prá-ong song grà-tam kwaam-chûua-ráai bpen-an-mâak nai sǎai-prá-nêet kɔ̌ɔng prá yee-hoo-waa · sʉ̂ng bpen gaan-yûua-yú hâi prá-ong song grîu-gròot

     And he made his son pass through the fire, and observed times, and used enchantments, and dealt with familiar spirits and wizards: he wrought much wickedness in the sight of the LORD, to provoke him to anger.

2. (astrology, astronomy, now rare) planet; star.

ฤกษ์ • (rə̂ək)

1. (of a celestial body) luminous.

From Sanskrit ऋक्ष (ṛkṣa, “bear”).

ฤกษ์ • (rə̂ək)

1. (elegant) bear (animal).

ฤกษ์ • (rə̂ək)

1. (elegant, now rare) Ursa Major.