könyökünk

Hungarian

Etymology

könyök +‎ -ünk (“our”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkøɲøkyŋk]
  • Hyphenation: kö‧nyö‧künk

Noun

könyökünk

  1. first-person plural single-possession possessive of könyök

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative könyökünk —
accusative könyökünket —
dative könyökünknek —
instrumental könyökünkkel —
causal-final könyökünkért —
translative könyökünkké —
terminative könyökünkig —
essive-formal könyökünkként —
essive-modal könyökünkül —
inessive könyökünkben —
superessive könyökünkön —
adessive könyökünknél —
illative könyökünkbe —
sublative könyökünkre —
allative könyökünkhöz —
elative könyökünkből —
delative könyökünkről —
ablative könyökünktől —
non-attributive
possessive - singular
könyökünké —
non-attributive
possessive - plural
könyökünkéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.